STRONA GLÓWNA | DIECEZJA ŚWIDNICKA | PARAFIA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI | POGODA | PRIVATE | KATEDRA ŚWIDNICKA | POZNAJ KRAJ | POZNAJ ŚWIAT | FORUM | WSPOMNIENIA-ALBUM | ONET-ALBUM I | ONET-ALBUM II | KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PRZED I PO REMONCIE W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM | BIOGRAFIA Sierpień 24 2019 22:24:59  
Nawigacja
STRONA GLÓWNA
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
Powstanie zamku Kamenec w roku 1096
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
KSIĄŻĘTA ŚLĄSCY WOBEC KLASZTORU CYSTERSÓW W KAMIEŃCU
Cystersi – zakon reformatorski u początków zasiedlania Środkowo- Wschodniej Europy
Klasztor cysterski w Kamieńcu Ząbkowickim
Rozkwit baroku w czasach kontrreformacji
Friedrich Bernhard Werner – syn ziemi kamienieckiej
Epizod z historii wojen śląskich
Sekularyzacja na Śląsku
UPADEK OPACTWA CYSTERSÓW
Modły na chwałę Bożą milkną po 602 latach
Skutki sekularyzacji – przełom klasztoru w Kamieńcu
Książę Albrecht Pruski (1809–1872) – założyciel „linii Albrechtów“
KSIĘŻNICZKA MARIANNA
Księżniczka Marianna Niderlandzka – Pani na Kamieńcu
Dzieła Karla Friedricha Schinkla na Śląsku
HISTORIA BUDOWY PAŁACU W KAMIEŃCU
Pałac w Kamieńcu
ZAŁOŻENIA OGRODOWE PRZY PAŁACU W KAMIEŃCU
EWANGELICKI KOŚCIÓŁ W KAMIEŃCU
DZIEWIĘTNASTOWIECZNE WIDOKI KAMIEŃCA
Kamieniec Ząbkowicki w czasach pokoju
FRIEDRRICH BERNHARD WERNER
NA SUROWYM KORZENIU
KAMIENIEC ZĄBKOWICKI POD KONIEC DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.
Niemiecki Kamenz staje się polskim Kamieńcem Ząbkowickim
Repatriacje i osiedlanie się nowych mieszkańców
Wyjątki z życia gminy w latach 1946 – 1989
KAMIENIECKI PAŁAC - HISTORIA
GMINA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI W ŚWIETLE ŹRÓDEŁ ARCHEOLOGICZNYCH
PAŁAC W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM PO ROKU 1945
Kamieniec Ząbkowicki na drodze do Europy
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Istebka
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Łopienica
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Goleniów Śląski
Historia wsi Byczeń - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Doboszowice-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Chałupki-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Mrokocin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Ożary - Gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pomianów Górny - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pilce - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sosnowa-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Suszka - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sławęcin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Śrem - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Starczów - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Topola - gmina Kamieniec Ząbkowicki
BIOGRAFIA
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć I
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć II
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć III
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć IV
ŚWIDNICA
POŁOŻENIE ŚWIDNICY
ZARYS HISTORYCZNY ŚWIDNICY
KSIĘSTWO ŚWIDNICKO - JAWORSKIE
PANOWANIE CZESKO - WĘGIERSKIE
RZĄDY AUSTRIACKIE
ZABYTKI ŚWIDNICY
Katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy
Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy
Kościół św. Józefa w Świdnicy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Świdnicy
Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Świdnicy
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Świdnicy
Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Świdnicy
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Świdnicy
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 18
Najnowszy Użytkownik: Iwona
Historia wsi Mrokocin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
WIEŚ MROKOCIN I JEJ HISTORIA-GMINA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI
MROKOCIN
Dawne nazwy miejscowości
Mrococin (1293), Mrococzino (ok. 1300), Moccrokinstein? (1307), Brokotensten (1295), Prokotinstein, Prokotinsteyn (1359), Prokensteyn (1361), Brokenstyne (1418), Brucksteinenses (1666/1667), Bruckstein (ok. 1750, 1784), Brucksteyn (1796–1802), Brucksteine (1830–1945)
Etymologia nazwy wsi
Nieznana
Historia wsi i dóbr
1293 — Pierwsza wzmianka o wsi oraz o tutejszych dobrach. 1750 — W Mrokocinie istniał młyn. 1765–1816 — Wieś o charakterze rolniczo-rzemieślniczym miała niewielki areał gruntów zasiedlony przez 5 kmieci oraz przez 22 zagrodników i chałupników. Ponadto w Mrokocinie istniał folwark. Miejscowość znajdowała się w księstwie nyskim i w obwodzie grodkowskim, a następnie w wyniku reform administracyjnych z 1816 r. weszła w skład departamentu wrocławskiego oraz powiatu ziębickiego.
ok. 1830–1845 — Mrokocin nie rozrósł się terytorialnie, ale wzrosły ilość domów oraz liczba ludności. We wsi zbudowano też kaplicę modlitewną. W 1 poł. XIX w., miejscowość zachowała rolniczo-rzemieślniczy charakter. W niewielkim stopniu rozwinął się przemysł propinacyjny. Ok. 1850–1937 — Po związanej z uwłaszczeniem regulacji stosunków społeczno-ekonomicznych na wsi i po wydaniu ordynacji powiatowej w 1872 r. Mrokocin stał się samodzielną gminą wiejską podległą bezpośrednio administracji państwowej i został wyłączony z tutejszych dóbr. W nowej strukturze administracyjnej wieś powiązana została z Chałupkami, w których znajdowały się siedziba okręgu administracyjnego i policyjnego (Amtsbezirk) oraz siedziba urzędu stanu cywilnego (Standeamt). W 4 ćw. XIX w. Mrokocin z małym areałem gruntów miał ustabilizowaną sytuację ludnościową. Po. Ich właściciele zachowali tylko część gruntów 1945–2003 — Mrokocin został zasiedlony i nie wykazuje oznak wyludniania się.
Parafialna przynależność rzymskokatolickich mieszkańców wsi
ok. 1350–1353 — Dziesięcinę polową z Mrokocina pobierano dla kościoła w Byczeniu, w związku z czym wieś należała do byczeńskiej parafii. ok. 1359 — Po inkorporacji kościoła w Byczeniu do klasztoru w Kamieńcu utworzona została nowa parafia, do której nadal należał Mrokocin. 1830–1845 — Katolicy z Mrokocina nie korzystali z oddalonego kościoła w Byczeniu, ale — z bliżej położonego kościoła w sąsiednim Pomianowie Górnym. Chcieli mieć własny budynek sakralny i wznieśli we wsi kaplicę modlitewną. 2 poł. XIX w. — Przy drodze łączącej Mrokocin i Pomianów Górny założono cmentarza rzymskokatolicki, zapewne wspólny dla obu wsi. ok. 1929 — Mrokocin nadal należał do parafii w Byczeniu. Zamieszkiwany był w większości przez katolików. 2000 — Obecnie miejscowość należy do parafii w Doboszowicach, a kaplica mszalna nosi wezwanie Św. Jana Nepomucena.
Ewangelicy w Mrokocinie i tutejszy cmentarz ewangelicki
1830–1945 — We wsi mieszkało niewielu ewangelików, a bywały też okresy, jak np w 4 ćw. XIX w., iż nie było ich wcale. Dopiero ok. 1929 r. stanowili około 1/25 ogólnej liczby mieszkańców Mrokocina. Byli z parafią ewangelicką w Paczkowie. W tym kontekście zastanawiające jest założenie w Mrokocinie cmentarza ewangelickiego. Powstał on w 4 ćwierć XIX w. Mógł być założony przez parafię ewangelicką w Paczkowie jako cmentarz ewangelicki wspólny dla nielicznych ewangelików z Mrokocina i sąsiednich wsi. Nie można też wykluczyć, iż był to cmentarz rodowy dzierżawców dóbr.
Dzieje dóbr
1293–1307 — Mrokocin należał do rycerza Andrei de Mrococin (de Moccrokinstein) określanego też jako Andrea de Brokotensten. 1416 — Mrokocin, miał być związany z zamkiem Neuhaus kupionym przez biskupa wrocławskiego. 1765–1830 — Dobra, w skład których wchodziły Mrokocin, Bogdanów w obwodzie grodkowskim i Kossendorf(miejscowość nie zidentyfikowana) należały do baronów von Hundt, uposażonych głównie w okolicach Grodkowa a także — w księstwach ziębickim i legnickim. W r. 1784 r. właścicielem posiadłości był Anton von Hundt, a w 1830 — pozostawały one w rękach baronessy von Hundt. 1841– ok. 1845 — Majętność należała do kupca Augusta Wilhelma Scheuermanna, który rozwijał hodowlę owiec. Ok. 1850 — Po przekształceniu Mrokocina w nową, samodzielną gminę wiejską, został on wyłączony z tutejszych, dość rozległych dóbr. Terytorium gminy wiejskiej było dość małe, w związku z czym okręg dworski nie został uszczuplony w dużym stopniu. Przed 1866 — Mrokocińskie dobra należały do pana von Rabenau. 1866–1937 — Posiadłość w Mrokocinie kupiona została przez Wernera hrabiego von der Recke-Volmerstein na Louisendorf, niezidentyfikowanej obecnie wsi pod Strzelcami Opolskimi. Reprezentował on starą szlachtę z Marchii Branderburskiej, linię obdarzoną tytułem baronowskim w r. 1690 i hrabiowskim — w r. 1817. Werner von der Recke-Volmerstein miał Mrokocin jeszcze ok. 1886 r. Następnie przeszedł ona w ręce przedstawicielki innej linii rodu — Caroliny von der Recke-Volmerstein, żony Adolpha hrabiego von der Recke-Volmerstein na Obrowcu koło Gogolina. Carolina zarządzała nimi w latach ok. 1894–1926. Po niej przejął posiadłość Eugen von der Recke-Volmerstein (ok. 1930–1939). Właściciele mrokocińskich dóbr (o powierzchni 162–167 ha) oddali je stałą w dzierżawę. Dzierżawcy zajmowali się głównie hodowlą bydła i użytkowali kamieniołom. Użytkowali rządówkę przy folwarku.
Układ przestrzenny wsi
Mrokocin zlokalizowany jest na południowo-zachodnim skraju Wysoczyzny Ziębickiej, i częściowo na terenie Pradoliny Nysy. Znajduje się na starym trakcie z Paczkowa do Ząbkowic. Od północnego zachodu wieś sąsiaduje z Pomianowem Górnym, a od południowego wschodu — z Chałupkami. Południową część siedliska przecina koryto nyskiej Młynówki. Około 1750 r. Mrokocin miał taki zasięg jak obecnie i był ulicówką (ze zwartym siedliskiem) przy trakcie z Paczkowa do Ząbkowic. Wieś znajdowała się na terenie o układzie tarasowym, gdyż północna część jej siedliska zajmowała podnóże wzniesienia, a południowa obniżała się ku nyskiej Młynówce i ku Pradolinie Nysy. W Mrokocinie znajdowały się folwark oraz młyn nad Młynówką. Na nowszej mapie z około 1824 r. przedstawiono dokładnie zarys siedliska wsi, przebieg granicznej drogi siedliska oraz innych ważniejszych dróg. Ten zasadniczy ruralistyczny układ wsi zachował w 4 ćw. XIX w. bez większych zmian. Jedynie na północnej części siedliska i na stoku wzniesienia założono cmentarz, zapewne ewangelicki. Tak uformowany układ wsi czytelny jest i dziś, z tym, że siedlisko zredukowano do działek budowlanych.
Zabudowa wsi i założenia na jej terenie
Kaplica modlitewna, obecnie mszalna p.w. Św. Jana Nepomucena i kaplica na wzniesieniu, na północ od wsi. Kaplica modlitewna została zbudowana w latach 1830–1845 jako prosty budynek o konstrukcji szkieletowej, wzniesiony na planie czworoboku, i nakryty czterospadowym dachem z sygnaturką. Kaplica ta nawiązywała, jeśli chodzi o sposób kształtowania bryły do koncepcji kapliczek domkowych. Była wytworem zapewne lokalnego budowniczego i reprezentowała wiejskie budownictwo użytkowe. Po wzniesieniu kaplicy zrealizowano jej obecne wyposażenie, przejawiające jeszcze wpływy późnego baroku. W 1896 r. chciano budować we wsi kościół, ale pomysłu tego nie zrealizowano. W 1935 r. przeprowadzono renowację kaplicy. Na terenie Mrokocina wzniesiono także kapliczkę domkową. Usytuowano ją na stoku wzniesienia, przy lokalnej drodze, na północny wschód od siedliska wsi. Kapliczkę zbudowano w 2 poł. XVIII w. jako budynek murowany, na planie czworoboku, nakryty sklepieniem żaglastym oraz zadaszony. Przed kapliczką posadzono lipy. Obecnie kapliczka jest w stanie ruiny, ale zachowały się lipy.
Cmentarz katolicki
Założony został w 2 poł. XIX w. na stoku wzniesienia, pomiędzy Mrokocinem a Pomianowem Górnym i był zapewne przeznaczony dla mieszkańców obu wsi należących do parafii w Byczeniu. Cmentarz ten rozplanowano tarasowo, częściowo obsadzono lipami (obrzeżnie), ogrodzono kamiennym murem oraz częściowo — późniejszym ażurowym, metalowym ogrodzeniem z końca XIX w. W ogrodzeniu tym umieszczono ceglane, tynkowane bramy filarowe. Obecnie część cmentarza z najstarszymi nagrobkami z przełomu XIX i XX w. nie jest użytkowano. Wykorzystuje się natomiast nową część cmentarza założoną po 1945 r.
Cmentarz ewangelicki z kaplicą rodową lub rodowy
W 4 ćw. XIX w. założono we wsi cmentarz ewangelicki, którego ostateczna funkcja niej jest znana. Mógł to być bowiem ogólnodostępny cmentarz ewangelicki, w którego górnej części, na tarasie, umieszczono rodową kaplicę grobową. Nie wykluczone jednak, że był to cmentarz wyłącznie rodowy, z kaplicą-mauzoleum, i w tym ostatnim można by mówić o daleko idących aspiracjach inicjatorów jego założenia Cmentarz o tarasowym układzie usytuowano na północnej części siedliska i na stromym stoku wzniesienia. Nadano mu kształt wydłużonego prostokąta i wydzielono murem. Przy głównej wiejskiej drodze wzniesiono ozdobny odcinek ceglanego ogrodzenia z bramą. Natomiast na górnym tarasie cmentarza, również wydzielonym murem, usytuowano centralnie rodową kaplicę grobową, co sugerować mogą herby na jej elewacji frontowej. Kaplica ta wzniesiona była zapewne przez rodzinę dzierżawiącą mrokocińskie dobra. Zbudowano ją w stylu historyzmu (neogotyku łączonego ze stylem neoromańskim), zapewne według projektu typowego. Obecnie cmentarz nie jest użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Wykorzystuje się go jako sad.
Folwark (bez numeru, obok domu nr 9) i dom dzierżawcy dóbr (nr 33)
Zimmermann określił w 1784 r. Mrokocin jako rycerską siedzibę i wymienił folwark, który znajdował się w południowej części siedliska wsi. W latach ok. 1750–1865 miał on regularny, czworoboczny majdan gospodarczy obudowany z wszystkich stron. Zabudowa ta była na pewno okresowo przekształcana lub wymieniana. W końcu XIX w. wyburzono budynek przy północno-wschodniej pierzei folwarku, a po r. 1945 rozebrano kolejny budynek gospodarczy w pierzei północno-zachodniej. Do zespołu dworskiego należał także dom nr 33 usytuowany na przeciw folwarku. Użytkowany był najprawdopodobniej jako rządówka lub jako dom dzierżawcy dóbr. Dom ten zbudowany ok. poł. XIX w. został przebudowany w końcu tego stulecia, w stylu neorenesansu łączonego z neobarokiem. W książkach adresowych z lat ok. 1921–1937 wzmiankowano park znajdujący się na terenie dóbr, mający powierzchni 1–3 ha. Być może znajdował się on za domem nr 33. Obecnie nie istnieje.
Zabudowa wsi
Na mapie z 1824 r. utrwalono też rozkład zabudowy wsi, czyli tylko cztery okazalsze zagrody, dwie w czworobok i dwie na planie podkowy. Były one największe we wsi, ale mniejsze niż np. zagrody w dużych wsiach. Poza tym mniejsze były kmiece domy. Pozostałą część siedliska wypełniała skromna zabudowa, wąsko- i szerokofrontowa. W 2 poł. XIX w. zabudowa Mrokocina została częściowo wymieniona lub przekształcona, a przy skromniejszych domach zbudowano nowe budynki gospodarcze współtworzące małe zagrody. Obecna zabudowa wsi jest skromna i składa się ze stosunkowo małych domów dwukondygnacjowych i w większości — z budynków jednokondygnacjowych. Większość tych domów miała ok. 1990 r. stypizowane wystroje elewacji w stylu uproszczonego neoklasycyzmu, w różnym stopniu zachowane. Obecnie, w trakcie przeprowadzanych remontów relikty dawnych wystrojów elewacji usunięto.
Zespół młyna, nr 12–12a
W północnej części wsi znajduje się zagroda młyńska z młynem. Młyn w Mrokocinie, położony nad nyską Młynówką istniał już w poł. XVIII w. Użytkowany był jeszcze w latach 70. wieku XX jako młyn elektryczny. Dlatego też zapewne zachowało się jego wyposażenie. W 1 poł. XIX w. młynowi towarzyszyła mała zagroda ograniczona przez główną ulicę wiejską i koryto Młynówki, niewiele większa od innych zagród kmiecych we wsi. W 2 poł. XIX w. zespół młyna został przebudowany i uzyskał swój obecny kształt. Młyn i dom młynarza założono na planie litery L. Młyn utrzymano w stylu budownictwa wiejskiego, a dom młynarza — w duchu budownictwa wernakularnego, jak np. w Kamieńcu, a dla uzyskania pożądanego efektu dom ten ustawiono kalenicowo względem wiejskiej ulicy. Wystrój elewacji zrealizowano w stylu neoklasycyzmu. W 2 poł. XIX w., lub w końcu tego stulecia powiększono o nowe budynki gospodarcze, które zbudowano na południowy zachód od koryta Młynówki.
Wykorzystano za zgodą autora z archiwum Regionalnego Ośrodka Badań i Dokumentacji we Wrocławiu ( 16 GRUDNIA 2003 ROKU ) Wszelkie prawa zastrzeżone
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Hormann
21/05/2013 15:23
Zapraszam na mój blogsmiley www.garazowe.poznan-bramy
.pl


kolezanka
08/10/2012 17:05
Witam a niewiedziałam,że się interesujesz robieniem stron.Tyle dlaczego Kamieniec a nie Bystrzyca.Pa.Pa.Pa

BOBO
08/10/2012 16:57
SERDECZNIE WITAM, OGLADALEM PANA FOTKI SĄ WSPANIAŁE.TAKIE PRAWDZIWE.POZDRAWIAM

Justyna Horska
04/10/2012 18:57
Fajna stronka,dużo historii.Młodzież winna zapoznać się z historią tych miast

BOBO
26/07/2012 07:31
Fajna stronka.Podziwiam Pana-tylko po co ta Świdnica

Copyright © 2006


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl