STRONA GLÓWNA | DIECEZJA ŚWIDNICKA | PARAFIA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI | POGODA | PRIVATE | KATEDRA ŚWIDNICKA | POZNAJ KRAJ | POZNAJ ŚWIAT | FORUM | WSPOMNIENIA-ALBUM | ONET-ALBUM I | ONET-ALBUM II | KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PRZED I PO REMONCIE W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM | BIOGRAFIA Listopad 20 2019 13:37:55  
Nawigacja
STRONA GLÓWNA
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
Powstanie zamku Kamenec w roku 1096
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
KSIĄŻĘTA ŚLĄSCY WOBEC KLASZTORU CYSTERSÓW W KAMIEŃCU
Cystersi – zakon reformatorski u początków zasiedlania Środkowo- Wschodniej Europy
Klasztor cysterski w Kamieńcu Ząbkowickim
Rozkwit baroku w czasach kontrreformacji
Friedrich Bernhard Werner – syn ziemi kamienieckiej
Epizod z historii wojen śląskich
Sekularyzacja na Śląsku
UPADEK OPACTWA CYSTERSÓW
Modły na chwałę Bożą milkną po 602 latach
Skutki sekularyzacji – przełom klasztoru w Kamieńcu
Książę Albrecht Pruski (1809–1872) – założyciel „linii Albrechtów“
KSIĘŻNICZKA MARIANNA
Księżniczka Marianna Niderlandzka – Pani na Kamieńcu
Dzieła Karla Friedricha Schinkla na Śląsku
HISTORIA BUDOWY PAŁACU W KAMIEŃCU
Pałac w Kamieńcu
ZAŁOŻENIA OGRODOWE PRZY PAŁACU W KAMIEŃCU
EWANGELICKI KOŚCIÓŁ W KAMIEŃCU
DZIEWIĘTNASTOWIECZNE WIDOKI KAMIEŃCA
Kamieniec Ząbkowicki w czasach pokoju
FRIEDRRICH BERNHARD WERNER
NA SUROWYM KORZENIU
KAMIENIEC ZĄBKOWICKI POD KONIEC DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.
Niemiecki Kamenz staje się polskim Kamieńcem Ząbkowickim
Repatriacje i osiedlanie się nowych mieszkańców
Wyjątki z życia gminy w latach 1946 – 1989
KAMIENIECKI PAŁAC - HISTORIA
GMINA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI W ŚWIETLE ŹRÓDEŁ ARCHEOLOGICZNYCH
PAŁAC W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM PO ROKU 1945
Kamieniec Ząbkowicki na drodze do Europy
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Istebka
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Łopienica
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Goleniów Śląski
Historia wsi Byczeń - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Doboszowice-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Chałupki-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Mrokocin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Ożary - Gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pomianów Górny - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pilce - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sosnowa-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Suszka - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sławęcin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Śrem - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Starczów - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Topola - gmina Kamieniec Ząbkowicki
BIOGRAFIA
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć I
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć II
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć III
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć IV
ŚWIDNICA
POŁOŻENIE ŚWIDNICY
ZARYS HISTORYCZNY ŚWIDNICY
KSIĘSTWO ŚWIDNICKO - JAWORSKIE
PANOWANIE CZESKO - WĘGIERSKIE
RZĄDY AUSTRIACKIE
ZABYTKI ŚWIDNICY
Katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy
Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy
Kościół św. Józefa w Świdnicy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Świdnicy
Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Świdnicy
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Świdnicy
Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Świdnicy
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Świdnicy
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 18
Najnowszy Użytkownik: Iwona
Historia wsi Sławęcin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
HISTORIA WSI
SŁAWĘCIN
Dawne nazwy miejscowości
Sluisuouo? (1200), Sluseiovo? (1210), Slavatindorf (1302, 1307), Slabatendorf (1317), Slawatindorf (1330, 1359, 1360), Slabotendorf, villa Slabotonis (1336), Slabothendorph (1325), Slabotindorph (1349), Slabotindorf (1359, 1422), Slobotendorf, Slawatyndorf (1360), Slobottendorf (1424), Slobtendorff (1478) Schlottendorf (1765–1945)
Etymologia nazwy wsi
Jak sądził Klemenz historyczna, patronimiczna nazwa wsi została utworzona od słowiańskich imion Slavetin lub Slavatin, których rdzeń stanowi rzeczownik slava (sława). Dawna nazwa Sławęcina miała zresztą dość specyficzny charakter, gdyż składała się z słowiańskiego rdzenia i charakterystycznej niemieckiej końcówki -dorf. Być może więc zakładana była na prawie niemieckim przez lokatora-Słowianina. W późniejszych czasach nazwa wsi została zniekształcona w duchu języka niemieckiego, lokalnego śląskiego dialektu. Obecne miano wsi nawiązuje do lokalnej tradycji.
Historia wsi, kaplicy i dóbr
Dzieje wsi
1210 — Wymieniona została wieś Sluseiovo, z której dziesięciny otrzymał kamieniecki klasztor. Według Knie i Maleczyńskiego była to miejscowość Służejów w pow. ząbkowickim, a według Stenzela — Sławęcin.
1302 — Pierwsza niepodważalna wzmianka o Sławęcinie. Wieś funkcjonowała już na prawie niemieckim, a sołtysem był Waltero. 1307 — Wymieniono sołtysa Conradusa. 1317 — Biskup wrocławski Henryk przyłączył Sławęcin do parafii w Topoli. 1325 — Johannes zwany Wusthube odstąpił Sławęcin kamienieckiemu konwentowi. Wówczas rozpoczęta była już budowa kaplicy. 1353–1361 — wzmiankowany był łan w Sławęcinie sprzedany dla kościoła w Byczeniu (ad ecclesia in Byczan venditus fuit).
1424 — Istniał we wsi łan szkolny (Schuelhuben). O szkole natomiast nic nie wiadomo. Być może należał do szkoły w Topoli. 1765–ok. poł. XIX w. — Sławęcin należący do cystersów przez ponad czterysta lat był w XVIII w. małą terytorialnie wsią o charakterze rolniczo-rzemieślniczym, na terenie której znajdowały się sołectwo, dobra karczmarza i gospodarstwa kmiece. 1810–1811(1812) — Po sekularyzacji zakonu cystersów, wieś przestała być własnością klasztorną i weszła w skład posiadłości królowej niderlandzkiej, a później — jej spadkobierców (patrz: dzieje dóbr). W latach 1830–1845 Sławęcin nie rozwinął się terytorialnie, ale wzrosły ilość domostw oraz liczba ludności. Ok. 1850–1937 — Po związanej z uwłaszczeniem regulacji stosunków społeczno-ekonomicznych na wsi i po wydaniu ordynacji powiatowej w 1872 r. Sławęcin stał się samodzielną gminą wiejską podległą bezpośrednio administracji państwowej. W nowej strukturze administracyjnej wieś połączona została z Topolą, w którym znajdowały się siedziba okręgu administracyjnego i policyjnego (Amtsbezirk) oraz siedziba urzędu stanu cywilnego (Standeamt). W 4 ćw. XIX w. i w 1 poł. XX stulecia Sławęcin, ze stosunkowo dużym areałem gruntów, miał dość ustabilizowaną sytuację ludnościową. 1886–1937 — Istniało we wsi dziedziczne sołectwo o powierzchni ok. 120 ha, do którego należał także folwark we wsi (nr 22, 25) Sołectwo to było własnością Karla Niedenfuhra (1886–1894), Theodora Keppera (1898), Maxa Elsnera (1901–1930) i Kurta Elsnera (1937). W dobrach zajmowano się głównie hodowlą bydła. 1945–2003 — Sławęcin został zasiedlony.
Parafialna przynależność wsi
Przed 1316 — Sławęcin należał do parafii w Śremie. 1316 — Po likwidacji parafii w Śremie przyłączono Sławęcin do parafii w Topoli, w obrębie której pozostaje do dziś. 1325 — Wzmiankowano po raz pierwszy kaplicę w Sławęcinie. Jej budowę rozpoczął Heinrich Wusthube, brat Johannesa Wusthube, właściciela Sławęcina, a obowiązek ukończenia budynku wzięli na siebie cystersi, którzy przejęli wieś. 1749 — Kaplica została zbarokizowana. 1830–2003 – Kaplica w Sławęcinie miała status kaplicy mszalnej. Do 1945 r. nosiła wezwanie Św. Józefa, obecnie rozszerzone — Św. Józefa Oblubieńca NMP.
Dzieje dóbr
Przed 1325 — Dobrami była cała wieś i należała do rodziny Wusthube, bogato uposażonej na Ziemi Kłodzkiej oraz na Morawach. 1325 — Cystersi z Kamieńca kupili Sławęcin (wraz z prawami) od Johannesa Wusthube.
1330 — Książę śląski i ziębicki Bolko II uwolnił kamieniecki konwent od obowiązku wystawiania konnych ze Sławęcina, Sosnowej i Płonicy. 1336 — rycerz Petrus Santko podarował cystersom z Kamieńca las Nidek, za prawo dożywotniego użytkowania wsi Sławęcin. 1349 — Wybuchł spór pomiędzy konwentem a rycerzem Petrusem Sandtko dotyczący Sławęcina, lasu Nydek i części danin ze Śremu. 1360 — Rycerz Petrus Santko oddał cystersom Sławęcin z lasem Nydek i folwarkiem, które otrzymał wcześniej jako dożywocie. 1422 — Książę ziębicki Jan potwierdzał posiadłości kamienieckiego zgromadzenia, w tym fakt posiadania Sławęcina. 1811(1812) — Po sekularyzacji dóbr klasztornych Sławęcin przeszedł, wraz z 31 innymi, dawnymi wsiami klasztornymi w ręce królowej niderlandzkiej Frideriki Louisy Wilhelminy, księżniczki z rodu Hohenzollernów. 1838 — Sławęcin otrzymała córka królowej Frideriki Louisy Wilhelminy — Marianna († 1883), (por. omówienie dóbr książęcych w rozdziale poświęconym Kamieńcowi). Ok. 1850–1872 — Po przekształceniu Sławęcina w nową, samodzielną gminę wiejską, został on wyłączony z kamienieckich dóbr książąt von Preussen.
Układ przestrzenny wsi
Sławęcin położony jest na południe od Kamieńca, u podnóża Gór Złotych i przy lokalnych drogach. Łączą one położone blisko siebie cztery wsie Śrem, Topolę, Sławęcin oraz Sosnową. Około poł. XVIII Sławęcin był średniej wielkości ulicówką ze zwartym siedliskiem oraz miał taki zasięg jak obecnie. Jeszcze dokładniej plan wsi przedstawiono na mapie topograficznej z 1824 r. Siedlisko nadal było zwarte i wypełnione zabudową, z której swoją wielkością wyróżniał się folwark sołecki. Już wówczas istniała obecna droga łącząca Sławęcin z Sosnową. Ten układ wsi zachował się do dziś. Dzięki zachowanym mapom katastralnym wiadomo, jak przedstawiała się w przeszłości własność na terenie wsi. Z katastralnej bowiem mapy z lat 1855/1856 wynika, że ziemię w Sławęcinie posiadali sołtys, karczmarz oraz kmiecie. I tak cały areał na północ od siedliska dzielił się na część sołecką oraz należącą do karczmarza, a grunty sąsiadujące z siedliskiem od południa oraz inne użytki (o zagęszczonych podziałach) należały głównie do kmieci. Tylko niewielka część ziemi blisko środkowej części Sławęcina należała do zagrodników i użytkowana była przez chałupników. Podziały te zostały w znacznym stopniu zmienione w wyniku reformy rolnej, przeprowadzonej po r. 1945. Można tylko sądzić, że nie podzielono dóbr sołeckich przekazanych PGR.
Zabudowa wsi
Kaplica mszalna Św. Józefa Oblubieńca NMP
Jak wiadomo kaplicę tę zaczęto budować już przed 1325 r. Cystersi mieli ją dokończyć i niewątpliwie to uczynili, choć nie wiadomo kiedy. W każdym razie w murach obecnej kaplicy znajdują się relikty średniowiecznej budowli — wschodnia ściana z przyporami. Obowiązek opieki nad kaplicą i utrzymywania jej spoczywał głównie na sławęcińskim sołtysie, który musiał mieć zawsze określony kapitał na ten cel (Kapellengeld). Ponadto na utrzymanie kaplicy i jej ewentualne przebudowy ofiarowane bywały dodatkowe legaty, jak np. legat ustanowiony w 1740 r. przez wdowę po sławęcickim karczmarzu. Trzeba tu podkreślić, iż był on drugą pod względem zamożności osobą we wsi. Do przebudowy kaplicy przystąpiono w 1749 r,. przyczym cystersi dali zapewne budowniczego. Kaplicę zbarokizowano, głównie w stylu zapóźnionego wczesnego baroku, łączonego z barokiem dojrzałym. Wczesny barok rzutował na formy artykulacji elewacji oraz na kształty otworów i wolutowego szczytu. Natomiast w stylu dojrzałego baroku zaprojektowano naroża elewacji frontowej oraz zrealizowano portal. W XIX w. dostawiono do kaplicy zakrystię, a w końcu tego stulecia zbudowano ceglane ogrodzenie. W 1790 r. kryto ponownie dach kaplicy i malowano sygnmaturkę, a kolejny remont jej dachu, murów i sklepień przeprowadzono w 1819 r. Prace realizowali murarz Amand Pradel z Topoli i cieśla Prause z Sosnowej. Kaplicę remontowano jeszcze w 1850 r., gdy jej stan techniczny był dość zły. Zastanawiano się nawet nad zniesieniem sklepień i budowie w ich miejscu stropu. Pomysł ten został jednak zarzucony. W każdym razie odnowiono kaplicę i wycięto dwie lipy stojące zbyt blisko niej.
Folwark sołecki nr 22, 25
Już w 1824 r. był duży i miał taki układ jak obecnie. Można więc przyjąć, iż w obrębie obecnych budynków znajdują się relikty starszej zabudowy. Zabudowa folwarku sołeckiego otrzymała czysto użytkowy charakter. Jedynie obora przy głównej ulicy wiejskiej otrzymała częściowo neogotycki wystrój. W 1 poł. XX w. założeniu towarzyszył niewielki park o powierzchni 1,5 ha.
Zagroda karczmarza, nr 21
Była mniejsza od folwarku sołeckiego. Znajdował się w niej dom karczmarza, który użytkowany był jako gospoda. W poł. XVIII w. był to budynek z częściowo murowanym przyziemiem oraz ryglowym piętrem, kryty dwuspadowym dachem. Tak właśnie wygląda na rysunku Wernera.
Budynek ten został przebudowany w 1 ćw. XIX w., powiększony i podwyższony oraz nakryty dachem naczółkowym. Otrzymał skromny wystrój elewacji w stylu wczesnego neoklasycyzmu. Przebudowywana była także, z wykorzystaniem starych murów zagroda karczmarza. Około poł. XIX w. wzniesiono w niej efektownie prezentującą się wozownię ze spłaszczonymi arkadami opartymi na kamiennych kolumnach.
Zabudowa wsi
Około poł. XVIII w. siedlisko wsi wypełniały różnie sytuowane zagrody. Na dokładniejszej mapie z 1824 r. zagrody w czworobok dominowały w północnej części wsi. Natomiast w południowej części Sławęcina więcej było skromniejszej zabudowy. Podobny charakter zabudowa wsi ma i dziś.
Została ona w znacznym stopniu wymieniona w 2 poł. XIX w. i w pierwszych dziesięcioleciach wieku XX oraz — ukształtowana w dość stypizowany sposób, w stylu uproszczonego neoklasycyzmu i budownictwa wernakularnego.
Wykorzystano za zgodą autora z archiwum Regionalnego Ośrodka Badań i Dokumentacji we Wrocławiu
16 GRUDNIA 2003 ROKU
JERNUSZ SALEIB
Wszelkie prawa zastrzeżone
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Hormann
21/05/2013 15:23
Zapraszam na mój blogsmiley www.garazowe.poznan-bramy
.pl


kolezanka
08/10/2012 17:05
Witam a niewiedziałam,że się interesujesz robieniem stron.Tyle dlaczego Kamieniec a nie Bystrzyca.Pa.Pa.Pa

BOBO
08/10/2012 16:57
SERDECZNIE WITAM, OGLADALEM PANA FOTKI SĄ WSPANIAŁE.TAKIE PRAWDZIWE.POZDRAWIAM

Justyna Horska
04/10/2012 18:57
Fajna stronka,dużo historii.Młodzież winna zapoznać się z historią tych miast

BOBO
26/07/2012 07:31
Fajna stronka.Podziwiam Pana-tylko po co ta Świdnica

Copyright © 2006


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl