STRONA GLÓWNA | DIECEZJA ŚWIDNICKA | PARAFIA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI | POGODA | PRIVATE | KATEDRA ŚWIDNICKA | POZNAJ KRAJ | POZNAJ ŚWIAT | FORUM | WSPOMNIENIA-ALBUM | ONET-ALBUM I | ONET-ALBUM II | KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PRZED I PO REMONCIE W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM | BIOGRAFIA Sierpień 24 2019 22:21:04  
Nawigacja
STRONA GLÓWNA
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
Powstanie zamku Kamenec w roku 1096
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
KSIĄŻĘTA ŚLĄSCY WOBEC KLASZTORU CYSTERSÓW W KAMIEŃCU
Cystersi – zakon reformatorski u początków zasiedlania Środkowo- Wschodniej Europy
Klasztor cysterski w Kamieńcu Ząbkowickim
Rozkwit baroku w czasach kontrreformacji
Friedrich Bernhard Werner – syn ziemi kamienieckiej
Epizod z historii wojen śląskich
Sekularyzacja na Śląsku
UPADEK OPACTWA CYSTERSÓW
Modły na chwałę Bożą milkną po 602 latach
Skutki sekularyzacji – przełom klasztoru w Kamieńcu
Książę Albrecht Pruski (1809–1872) – założyciel „linii Albrechtów“
KSIĘŻNICZKA MARIANNA
Księżniczka Marianna Niderlandzka – Pani na Kamieńcu
Dzieła Karla Friedricha Schinkla na Śląsku
HISTORIA BUDOWY PAŁACU W KAMIEŃCU
Pałac w Kamieńcu
ZAŁOŻENIA OGRODOWE PRZY PAŁACU W KAMIEŃCU
EWANGELICKI KOŚCIÓŁ W KAMIEŃCU
DZIEWIĘTNASTOWIECZNE WIDOKI KAMIEŃCA
Kamieniec Ząbkowicki w czasach pokoju
FRIEDRRICH BERNHARD WERNER
NA SUROWYM KORZENIU
KAMIENIEC ZĄBKOWICKI POD KONIEC DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.
Niemiecki Kamenz staje się polskim Kamieńcem Ząbkowickim
Repatriacje i osiedlanie się nowych mieszkańców
Wyjątki z życia gminy w latach 1946 – 1989
KAMIENIECKI PAŁAC - HISTORIA
GMINA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI W ŚWIETLE ŹRÓDEŁ ARCHEOLOGICZNYCH
PAŁAC W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM PO ROKU 1945
Kamieniec Ząbkowicki na drodze do Europy
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Istebka
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Łopienica
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Goleniów Śląski
Historia wsi Byczeń - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Doboszowice-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Chałupki-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Mrokocin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Ożary - Gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pomianów Górny - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pilce - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sosnowa-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Suszka - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sławęcin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Śrem - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Starczów - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Topola - gmina Kamieniec Ząbkowicki
BIOGRAFIA
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć I
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć II
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć III
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć IV
ŚWIDNICA
POŁOŻENIE ŚWIDNICY
ZARYS HISTORYCZNY ŚWIDNICY
KSIĘSTWO ŚWIDNICKO - JAWORSKIE
PANOWANIE CZESKO - WĘGIERSKIE
RZĄDY AUSTRIACKIE
ZABYTKI ŚWIDNICY
Katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy
Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy
Kościół św. Józefa w Świdnicy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Świdnicy
Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Świdnicy
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Świdnicy
Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Świdnicy
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Świdnicy
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 18
Najnowszy Użytkownik: Iwona
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
Mała gmina Kamieniec Ząbkowicki, były KAMENZ , obchodziła w 1996 roku 900- lecie założenia. Dowody tego jubileuszu wywodzą się z pisemnego przekazu kronikarza Kosmasa z Pragi. Oto przełożony tekst oryginalny: W 1096 roku po narodzinach Pana(...) z polecenia wielmożnego Księcia Czeskiego, Brzetysława, czcigodny biskup Kosmas poświęcił klasztor pod wezwaniem świętych męczenników Vitusa, Wenzesława i Adalberta. W owym roku zapanowało wielkie poruszenie, (...) aby udać się do Jerozolimy. Niewielu osadników zostało w Teutonii i Wschodniej Frankonii. Jako że taki ogrom wojsk nie mógł iść tą samą drogą równocześnie, ciągnęli niektórzy z nich przez kraj nasz, napadali na Żydów, niechętnych chrzcili, buntujących się masakrowali. Gdy biskup Kosmas ujrzał, że dzieje się wbrew zasadom prawa kanonicznego, kierowany prawością, próbował zapobiec chrztom. Nadaremnie, gdyż nie miał on ludzi, którzy by go wsparli. Po tym jak zniszczony został jego zamek zwany BRIDO ( Bardo) w górze rzeki NIZY ( Nysy) zbudował Książe Brzetysław, będący wówczas z całą swą armią w Polsce, podobny zamek dalej w dole tej samej rzeki. Zamek zbudował na szczycie góry i stąd jego Kamenec (Kamenz). Żydzi wkrótce odrzucili Słowo Chrystusowe (...), co można było zrzucić na karb nieopatrzności biskupa i prałatów. Gdy zamek Kamenec został umocniony i Książe Brzetysław zamierzał go opuścić, kazał on przywołać Multinę, syna Bosasa, swego doradcę i sekretarza i czynił mu wielkie wyrzuty(...)”. Nie można wyjaśnić historycznego kontekstu założenia zamku i prześladowania Żydów. Było ono z pewnością związane z rozpoczętą w 1096 roku wyprawą krzyżową. Tłem do założenia zamku był prawdopodobnie konflikt terytorialny między Polską a Czechami. O ile Śląsk był do połowy X wieku prawie całkowicie podporządkowany Monarchii Czeskiej, o tyle na obszarze środkowej Warty i środkowej Wisły czeska ekspansja napotykała na szybki polski opór. Centrum władzy książąt piastowskich stanowiło granice ekspansji. W 990 roku Książe Mieszko wielokrotnie starał się odeprzeć ataki Czechów na terytorium Śląska. Niewiele później Książe czeski Bolesław II został wyparty poza linię Sudetów. Napaści z obu stron znacznie zniszczyły kraj. Wewnętrzne niepokoje, związane częściowo z niedokończonym procesem chrystianizacji, osłabiły polską władzę do tego stopnia, że do 1039 roku Książe czeski Brzetysław I znowu opanował większą cześć Śląska. Za Kazimierza Odnowiciela w roku 1050, kraj wrócił pod panowanie polskie. Dopiero na mocy pokoju Quedlinburg w 1054 roku, do którego zawarcia doszło dzięki pośrednictwu cesarza Henryka III, Czechy uznały przynależność Śląska do Polski, która winna była płacić za to daniną. Taki stan nie utrzymał się długo. Wypłaty danin stały się powodem czeskich napaści. Polska sparaliżowana przez niepokoje wewnętrzne, a także przez powstanie możnowładców w 1093 roku, musiała znowu ustąpić. Na te niespokojne czasy przypada wtargnięcie przez Przełęcz Bardzką księcia czeskiego Brzetysława II – go na terytorium Śląska i zniszczenia twierdzy granicznej BRIDO ( Bardo). Niewiadomo, na który tekst źródłowy o założeniu zamku powołuje się Gregor Frőmrich, ówczesny prałat sekularyzowanego w 1810 roku opactwa w Kamieńcu Ząbkowickim, mający ze względu na badania historii klasztoru cystersów, dostęp do dużej części zbiorów biblioteki klasztornej. Pisze on: „ Straszliwe spustoszenie panowało tu, gdy Książe Brzetysław po raz drugi w roku 1096 wtargnął na Śląski i stanął obozem nad rzeką Nysą: zamek Bardum, gdzie teraz znajduje się miasteczko Bardo, Był opustoszały; Brzetysław spalił go i zburzył mury, wycofał się i zbudował w owym roku nad rzeką Nysą inny aby w wypadku napaści móc bezpiecznie się w nim schronić. Zamek usytuowano na skałach i nazwano Kamencz”. Położony około 10 km w dół Nysy Kłodzkiej, w korzystniejszym strategicznie dla Brzetysława punkcie, był zamek Kamieniec przyczółkiem do wypraw wojennych, przeciwko Polsce na Śląsk. Znajdował się on w newralgicznym punkcie przecięcia ważnych dróg między Wrocławiem, Pragą, Krakowem i Gnieznem. „(...) zbudowanie Kamieńca przyczyniło się do umocnienia na Środkowym Śląsku władzy dynastii Przemyślidów, która opanowała środkową dolinę Nysy i otoczyła ją od północy. Także Peter uważał zamek za kluczowe zabezpieczenie traktu z Barda w głąb Śląska”. Od ostatniego zamku (Bardo) szedł przez dolinę trakt, na lewym brzegu Nysy. Jak głosi historia, Książe czeski Brzetysław II, w czasie napaści na Śląsk w roku 1096, już po zdobyciu i zburzeniu Barda, zbudował na skalistym wzniesieniu nad Nysą dla ochrony wspomnianego traktatu, lecz także jako przyczółek mocny kamienny zamek z czterema wieżami i nazwali go: „ Kamienica” lub „ Kamencz” – po niemiecku „ Felsenburg”. Możliwe, że Brzetysław podarował swojemu polskiemu siostrzeńcowi Bolesławowi zamek i kaplicę św. Prokopa, Frőmrich pisze. „ Brzetysław wzniósł także kaplicę ku czci św. Prokopa i podarował, i zamek i kaplicę młodemu Księciu polskiemu Bolesławowi (...)”. Zamek krótko należał do polskiego księcia, wkrótce przeszedł w ręce korony czeskiej: „ Od tej pory zamek Camenecz był bardzo niebezpieczny dla Śląska. Cesi odzyskali go i umocnili. Stąd wypuszczali się na grabieże. Zamek służył im też jako zasadzka i miejsce, w którym odpoczywali po nieudanych walkach. Według jednego z nie wymienionych źródeł, po śmierci księcia Brzetysława, 22- go grudnia 1100 roku, zamek przeszedł w ręce Czechów....Książe czeski Borzywoj polecił umocnić zamek w czasie swej wyprawy na Górny Śląsk w roku 1103”. Frőmrich pisze o tym: „ Według starego historyka Hageciusa znajdował się w roku 1103 w zamku w Kamenecz obóz wojsk czeskich”. Wraz z pokojem kłodzkim w 1137 roku zakończyły się spory – granica w tym regionie przebiegała poza Przełęczą Bardzką – obszar Kłodzka został wówczas w rękach książąt czeskich. Oprócz cytowanych tu wzmianek nie można znaleźć innych adnotacji o zamku w zachowanych archiwaliach. Dopiero na początku XIII-go wieku napotykamy kolejną wzmiankę. Wydaje się, że mimo wojen zamek nie został zniszczony. Po pokoju kłodzkim, pozbawiony swej wojennej funkcji zamek nie miał właściciela. Czeski Książe Sobiesław przekazał terytorium Śląska a tym samym i zamek Kamieniec Bolesławowi III-mu. Ten utworzył w Bardzie kasztelanię i zrezygnował z Kamieńca na korzyść rodziny z Pogorzeli. Przywilej nadany przez biskupa Wawrzyńca z Wrocławia Wincentemu z Pogorzeli, umożliwiający wykorzystanie zamku jako zalążka parafii augustyńskiej podległej Kapitule na Piasku we Wrocławiu, zawiera wyraźną adnotację o zamku: „... postanowiliśmy, aby uczynić go ( Wincenta) pożytecznym Religii i posłać go w inne miejsce, a mianowicie do zamku Kamenecz”. To polecenie spowodowane było przeforsowaniem reformy arrowezyjskiej we wrocławskiej kapitule na Piasku, której przeciwstawiali się były proboszcz i kanonik Wincenty z Pogorzeli. Zapewne około roku 1207 – 1208 augustyni założyli swoje opactwo w Kamieńcu. W 1216 roku wspomniany jest tamtejszy kościół maryjny. W nim znaleźć można kamienną budowlę kościelną, która być może jest rozbudowaną kaplicą św. Prokopa. Peter mówi o kościele na 130 kroków długim i na 60 kroków szerokim, otoczonym czterema wieżami i przedsionkiem. Nie jest on zbudowany z kamienia, lecz „ z dużych, wypalanych, błyszczących, fiołkowych a także różnokolorowych cegieł”. Dopiero dużo później znajdujemy kolejną wzmiankę o zamku. Pochodzi ona z czasu, w której zamek już nie istniał. Wiele też można zarzucić wiarygodność przekazywanych ustnie informacji o usytuowaniu zamku, pochodzących z późniejszego źródła. „ Stara kaplica św. Prokopa stała zawsze w Camenz, gdzie teraz znajduje się hala przy głównych drzwiach kościoła; zamek był dzisiejszym kościołem na skalistym wzniesieniu, dawne krużganki i prawie wszystkie inne budynki wzniesione były na twardych skałach; większa cześć murów została zniszczona w tym miejscu, o czym świadczy gruz znaleziony w fundamentach kościoła”. Po śmierci opata wrocławskiego Ulryka ( 1230 – 1240) Wincenty z Pogorzeli został wybrany opatem i tym samym reforma arrowezyjska pozbawiona mocy. Wincenty z Pogorzeli wrócił do Wrocławia zostawiając w Kamieńcu paru mnichów, którzy starali się podtrzymywać życie klasztorne. Biskup Wrocławski Tomasz ( 1232 – 1268), który bezowocnie walczył o zachowanie reguł zakonnych przekazał klasztor opatowi Henrykowi z Lubiąża. Ten w 1246 roku sprowadził do Barda konwent cystersów z opatem Ludwikiem. Po zagorzałych sporach między opatem lubiąskim a kanonikami augustiańskimi, którzy w dalszym ciągu podlegali fundatorowi klasztoru, opatowi Wincentemu z Pogorzeli, doszło w 1248 roku, dzięki pośrednictwu legata papieskiego Jakoba von Lűttich, do przekazania klasztoru cystersom. Z biegiem czasu powiększyli oni posiadłość klasztorną dzięki nadaniom i zakupom ziemi. W późniejszych przekazach historycznych, licznych dokumentach i kronikach klasztoru Kamieniec, ani dawny zamek , ani też klasztor augustianów nie były wymieniane jako architektonicznie samodzielne budynki. Nie wyjaśnione pozostaje, czy augustianie rzeczywiście wykorzystywali zamek jako budynek klasztorny, czy zbudowali własny. Bimbler przynajmniej odrzuca bezpośrednie powiązanie probostwa i zamku. Augustianie, w odróżnieniu od cystersów osiedlających się chętnie na nizinach, błoniach i trudno dostępnych dolinach, preferowali góry i inne wniesienia. W tej samej mierze nieznane pozostaje pierwotne położenie zamku. Nie zachowały się żadne ruiny. Także inne dostępne źródła nie zawierają jednoznacznie informacji na temat położenia, wielkości i kształtu zamku. Wymienione źródła, w zależności od interpretacji, dopuszczają możliwość usytuowania twierdzy na górze zamkowej lub też na niemożliwej dziś do zidentyfikowania skale w obrębie obecnego kompleksu klasztornego. Według pierwszego źródła – kroniki Kosmasa – zamku powinno się szukać na górze lub na wzniesieniu. W tym wypadku nie różniłby się położeniem i kształtem od zburzonego na krótko przedtem zamku Brido (Bardo). Wykopaliska dowodzą, że usytuowany on był również na skale przełomu Nysy. Pewnym miejscem lokalizacji wydaje się być góra zamkowa, na której stanął później zbudowany przez architekta Schinkla zamek Marianny Orańskiej. Także nieznany autor „ Zebranych wiadomości o Kamieńcu” uważa tę górę za miejsce położenia zamku: „ Prawie na tym samym miejscu, gdzie przed 800 laty czeski Książe Brzetysław zbudował warowną twierdzę wznosi się nieopisanie piękny, wspaniały nowy zamek”. Teren został później zrównany i sztucznie obniżony, aby móc pomieścić dodatkowe konstrukcje zamku. Z tego powodu niemożliwe jest, aby zachowały się jakiekolwiek ruiny obwarowań. Także obszerna korespondencja Schinkla z budowniczym Maurycym nie zawiera wskazówek dotyczących ruin starych murów. Dzięki wykopaliskom przeprowadzonym po 1989 roku na dziedzińcu zamkowym przynajmniej fragment starszej datowanego muru ujrzał światło dzienne. Z pewnością mamy do czynienia ze średniowiecznym murem. Dokładniejsze wyjaśnienie możliwe byłoby dzięki dalszym badaniom i analizie murów. Mniej prawdopodobne wydaje się usytuowanie zamku Kamieniec na miejscu dzisiejszych ruin klasztoru i gotyckiego kościoła. Już w kronikach klasztornych z XV wieku znajdują się informacje o silnych powodziach na terenie klasztornym. Prawie niewiarygodne wydaje się, że klasztor usytuowano na tak niepewnym obszarze. Około 1515 roku opat Szymon I zarządził zmianę i regulację koryta Nysy. Nie przyniosło to jednak całkowitego zabezpieczenia przeciwpowodziowego. Intensywne badania starych dróg i ruchów koryta rzeki mogłyby przynieść informacje, jaki sens miły zbudowane w XI wieku wały. Wówczas o wiele częściej budowano zamki na wzniesieniach, chcąc zabezpieczyć je od powodzi. Jako że żegluga na Nysie nie wchodziła w rachubę, istnienie zamku dolnego wydaje się być mało prawdopodobne. Chcąc wyjaśnić historię budowy klasztoru przeprowadzono w latach 1985 – 1987 wykopaliska w obrębie zniszczonego klasztoru, na zachodniej stronie fasady kościoła i przy wschodniej części prezbiterium. Odkopano wówczas krużganek ze średniowieczną nawą poprzeczną. Nadal brakuje jednak naukowego opracowania pomijając Grűgerowski opis położenia zamku, zawierający jedynie spekulacje na ten temat. Nie sporządzono też zostało sprawozdanie z wykopalisk. Oprócz bardzo krótkiego muru w północnowschodniej części prezbiterium, na miejscu dzisiejszej kaplicy, znajdował się także mur z resztkami przypory. Interpretować go można jako wieżę. Dokładnie przyporządkowanie nie jest jednak możliwe. Dłuższy nie całkiem rozpoznany mur przebiega na zachód od zachodniej fasady kościoła. Nie dysponujemy również informacjami o jego dokładnych rozmiarach. Dalsze ślady, nie dające bezpośrednio powiązać się z architekturą byłego budynku klasztornego, nie zostały odkopane. Zawarte we wczesnych opracowaniach przypuszczenia o występowaniu części murów zamku w gotyckim kościele klasztornym zostały odrzucone przez panią Łużyniecką. Jej badania dowiodły jednorodnego pochodzenia całej substancji kościoła z końca XIII- go wieku. W związku z tym nie wyjaśnione pozostają pytania dotyczące położenia i kształtu klasztoru augustianów, a także zamku, stanowiącego zalążek miejscowości, będącej przez stulecia centrum religijnym i kulturalnym. Przyszłe pokolenie badaczy, konsekwentnie wykorzystując wszystkie osiągnięcia naukowe, będą szukać pozostałych informacji archiwalnych, interpretować i oceniać je w kontekście znalezisk archeologicznych i nowych metod badawczych z dziedziny nauk przyrodniczych.
Wykorzystano za zgodą autora z archiwum Katalogu „ Ślady niemieckiej i polskiej historii” 1996. Autor: Arne Franke JERNUSZ SALEIB Wszelkie prawa zastrzeżone
Komentarze
Kent11 dnia grudzień 13 2012 01:37:25
cheap watches sale
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Hormann
21/05/2013 15:23
Zapraszam na mój blogsmiley www.garazowe.poznan-bramy
.pl


kolezanka
08/10/2012 17:05
Witam a niewiedziałam,że się interesujesz robieniem stron.Tyle dlaczego Kamieniec a nie Bystrzyca.Pa.Pa.Pa

BOBO
08/10/2012 16:57
SERDECZNIE WITAM, OGLADALEM PANA FOTKI SĄ WSPANIAŁE.TAKIE PRAWDZIWE.POZDRAWIAM

Justyna Horska
04/10/2012 18:57
Fajna stronka,dużo historii.Młodzież winna zapoznać się z historią tych miast

BOBO
26/07/2012 07:31
Fajna stronka.Podziwiam Pana-tylko po co ta Świdnica

Copyright © 2006


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl